HLAUPIÐ Í LONDON
Loksins, loksins er langþráður dagur runninn upp, bjartur og fagur, 14.apríl 2002. Dagur sem 31 hlaupari , þar af 25 úr Hlaupahópi Grafarvogs, er búin að horfa til í marga, marga mánuði. Staðurinn er höfuðborg Bretaveldis, London, klukkan er 6 að morgni og tilefnið er LONDON MARAÞON. Sturtan er notuð, tékkað á útbúnaðinum í síðasta sinni, spáð og spekulerað í veður, síðar, stuttar, síðar, toppur, bolur, peysa. Eina sem er alveg klárt eru skórnir sem eru með 100-400 km hlaupareynslu, allt samkvæmt fræðunum. Spurningin er bara hvort að skórnir þoli þurrar heitar götur, eftir ísilagða eða blauta stíga æfingatímans. Plástrar settir og vaselín borið á ýmsa staði, misjafnt eftir kyni. Barpundin sett í vasa, gelin talin og andinn dreginn djúpt og skundað í morgunmat. Sumir voru pró og komu með sína næringu, treystu ekki á tjallann með það. Við vorum fjölmenn í salnum, allaveganna heyrðum við bara íslensku, kannski svolítil valheyrn þar. Allir að spurjast fyrir um svefn félaganna en þó aðallega var hávær spurningin í hverju ætlarðu að hlaupa.
Ástæða þess að við vorum stödd þarna átti sér langan aðdraganda. Ákvörðunin var gömul, hún var tekin í endorfínvímu á 3 mínútum í grillpartýi eftir Brúarhlaupið í Danmörku árið 2000, þar sem stór hluti þessa fólks var. Tilefnin voru margvísleg. Foringinn Erla verður 40 ára á næstu dögum og 5 hlauparar vildu halda upp á fimmtugsafmælið á eftimynnilegan hátt. En auðvitað var þetta fyrst og fremst löngun til að hlaupa Heilt maraþon. Við vorum með ólíkan hlaupabakgrunn , sum okkar reyndir maraþonhlauparar, fór þar fremstur Kristján sjálftur með sitt 10 hlaup framundan, mörg okkar eða 16 að fara í fyrsta skifti (og eina sögðu margir). Allir með persónuleg markmið, sumir að ná góðum tíma, aðrir að bæta sig, enn aðrir að klára hlaupið heilir. Enn allir ætluðu fyrst og fremst að njóta dagsins. Glaður Glaður !!
Úbbs klukkan tifaði og nú voru rúturnar sem ætluðu að flytja okkur ásamt öðrum 250 hlaupurum af hótelinu að leggja af stað, enda klukkan orðin 7. Keyrt var sem leið lá um borgina og á mörgum stöðum mátti sjá gula miða hefta á ljósastaura þar sem gestum og gangandi var tilkynnt að 14.apríl færi Lundunar maraþon þar fram.Þar er öllum götum lokað. Það var ekki laust við að hjartsláttur yrði örari. Nokkrar mílumerkingar sáum við og hálfmaraþon merkingin fór ekki fram hjá neinum. Startið var í Greenwich Park . Í tilefni 10 ára afmælis Hlaupahópsins okkar og þessarar farar höfðum við dressað okkur upp í félagsgalla. Því var einfalt að halda hópinn og gamla aðferðin notuð að láta fánabera vísa leiðina. Fáninn var að vísu smár, en þá kom sér vel að margir félaganna eru orðnir fjarsýnir. Allt tóm lukka. Þarna voru samankomnir tæpir 42 þúsund hlauparar sem ætluðu af stað í þremur línum. Rásirnar voru merktar rauð, græn og blá og vorum við í rauða rásmarkinu.
Í undirbúningi okkar höfðum við horft til þess hvað við ættum að gera allan tímann sem við þyrftum að bíða í rásinni. Við héldum að við yrðum að vera með sérfatnað til að halda á okkur hita, þá áttu margir andvökunætur út af klósettmálum í rennunni. Það hefði verið hægt að sleppa þessum áhyggjum þar sem tíminn leið hratt. Eftir að við höfðum komið okkur nálægt rauða startinu, farið klósettferð, slett á okkur meira af vasilíni, sett á öndunarplástra, átt síðustu umræðurnar um stuttar, síðar, stuttar var klukkan orðin 9.25 og aðeins 20 mínútur í start. Nú varð handagangur í öskjunni, félagsgallinn , koníakspelinn og annað sem að gagni mætti koma í marki sett í þartilgerða poka merktum rásnúmerum okkar. Pokarnir voru settir í flutningabíla sem biðu í röðum vel merktir rásnúmerum, ídíótprúf eins og annað hjá Bretunum. Hlaupið á milli klósettraða til að finna út hvar biðröðin var styðst því allur voru í spreng þrátt fyrir fyrri klósettferðir. Síðustu dropar kreistir. Kossar, knús og velfarnaðaróskir flugu um loftið. Í ráslínununni voru 9 hólf fyrir hlauparana. Merki á rásnúmeri okkar sagði til um í hvaða hólfi við værum, allt eftir getu. Við vorum dreyfð á fimm fyrstu hólfin. Engin tími var til að njóta verunnar í gula olísbolnum sem átti að halda hita í kroppnum meðan á dvölinn í rásinni stóð. Hlaupið var að hefjast.
Hávært flaut og það var eins og við manninn mælt að allir þögnuðu, grafarþögn. Í hátalara barst nú tilmæli að vegna andláts Drottningamóðurinnar væri mínútu þögn henni til virðingar. Virðingin og einbeitingin var algjör, kannski hjá okkur mörlöndum var virðingunni beint að okkur og tilefninu. Þetta var sterk stund. Einn, tveir og þrír tjallinn hefur lært af ÍRingum því að þeir störtuðu hlaupinu með flugeldum, eins og venja er í gamlárshlaupinu. Hreyfing kom á hópinn og hlaupið var hafið,
Á heimasíðu hlaupsins gátum við “þyrstir ” hlauparar fengið ýmsar gagnlegar upplýsingar eins og að á hlaupaleiðinni væru 86 pöbbar, 40 hljómsveitir, ýmsar uppákomur og mikinn áhorfendaskari. Þar var engu logið. Þvílíkt og annað eins, höfðu allir þessir 600.000 áhorfendur áhuga á hlaupum. Við sem komum úr umhverfi þar sem í góðu ári eru 100 áhorfendur, trúðum varla okkar eigin augum og eyrum. Og allir voru að hvetja okkur, þetta var varla raunverulegt. Á fyrstu mílunum voru mest áberandi hljómsveitir með stuðtónlist, beat og takt sem hlauparanir svöruðu með dillandi kroppshreyfingum, áhorfendur með bjórglös fyrir utan heimapöbbinn sinn. Hátalarar voru uppi á þökum eða út gangstétt og allt í botni. Þegar nær dró miðborginni magnaðist áhorfendaskarinn, hvetjandi, kallandi nöfn hlaupara, þ.e. ef þeir voru merktir með nöfnum, eða hvetjandi hlaupara sem klæddust búningum, svo sem Batman, Superman, bananann, nashyrninginn, Fred Flinston og Hawai stúlkur svo eitthvað sé nefnt. Þetta var ótrúlegt umhverfi. Þegar við hlupum fram hjá Cutty Sark skipinu þá hljómaði sekkjarpípuleikur, sól skein og sendi geisla sína á mannfólkið sem geislaði á móti. Á Tower Bridge hefði ekki verið hægt að koma einum áhorfanda í viðbót, fólkið stóð eins og síld í tunnu, brosandi út af eyrum, kallandi hvatningarorð. Hávaðinn var slíkur að erfitt er að lýsa. Áhorfendur voru ólmir í að taka þátt í hlaupinu, margir buðu sælgæti, sleikjó, banana og appelsínubáta. Litlir krakkar réttu út hendurnar til að láta hlauparana slá til sín. Þar sem hlaupið var í göngum bergmáluðu hvatningarorðin og skullu á okkur.
Gott var að 42,2 km urðu aðeins að 26,2 mílum. Það var ótrúlegt hvað fór lítið fyrir þessum 41 þúsund samhlaupurum okkar. Hlauparar mynduðu samfellt flæði sem rann áreynslulaust allt hlaupið. Allt skipulag í hlaupinu var til fyrirmyndar, vatnstöðvar með 2 km millibili, þess á milli komu orkudrykkjastöðvar, lögregluþjónar voru plasthanskaklæddir með útréttar hendur feitar af vaselíni sem gott var slá til, 3 sturturennur voru á leiðinni ef að fólk vildi kæla sig, klósett með jöfnu millibili, ekki var hægt að finna hnökra á neinu. Á síðustu mílunum voru nuddarar ef að fólk þurfti á neyðaraðstoð að halda. 800 metra skilti þar sem áhorfendur náðu augnkontakt og sögðu YOU CAN DO IT af einlægni , síðan 400 metra skilti og MARK. Ótrúlegt Heilt maraþon að baki.
31 lögðu af stað, 31 komu í mark ósárir, glaðir og reifir, stoltir af sér og þakklátir forsjóninni fyrir að vera þarna á þessari stundu.
Uppúr poka var dreginn koníaksfleygur, fólk kysstist og kjassaðist sem aldrei fyrr, stolt af sýnum afrekum og annarra.
Á hótelbarinn var haldið þar sem hlaupið var endurupplifað , sáuð þið Battman, hvað tókuð þið mörg gel, funduð þið fyrir veggnum, hittuð þið Gebreselassie í markinu. Allir höfðu sögu að segja sem þeir deildu með hópnum. Mikið assgoti var bjórinn góður.
Að hætti okkar Grafarvogsbúa héldum við uppskeruhátíð kvöldið áður en haldið var heim, þar sem þeir sem misstu meydóminn/sveindóminn í hlaupinu voru heiðraðir af félögum sínum og foringja. Allir fengu rós. Félag maraþonhlaupara átti sinn fulltrúa í hátiðinni og færðu okkur nýkrýndum maraþonhlaupurum bol með áletruninni “ég hef hlaupið eitt maraþon”. Gott framlag í stemmingu kvöldsins frá Félagi maraþonhlaupara, takk fyrir okkur. Einn flottasti veitingastaður í London var sóttur heim “Quaglinanos”. Frábær uppskeruhátið.
Fyrirheit um eitt maraþon virðist vera á undanhaldi hjá ansi mörgum. Sjáumst í New York.!
Matthildur og Þórey MARAÞONHLAUPARAR
